Oeganda

- Wie zijn wij - - Reisverslagen - - Onze auto's - - 'This is Africa' - - Album - - Contact / Links - - Gastenboek - - Voor overlanders/reizigers -

Oeganda (2010)

Maaike heeft iets met apen, dus dat we vroeg of laat een keer naar de gorilla’s zouden gaan wisten we al. Niet dat dat direct de reden was om naar Oeganda te gaan, maar iedereen bezoekt de Serengeti en de Ngorongorokrater al en dat kan altijd nog. Ook hier kozen we voor de groepsreis van Sawadee.

Onze Oegandeese reisleider/gids Frank stond in januari 2011 op de vakantiebeurs en dat was na een bezoek aan Kenia de het tweede land dat hij bezocht. We hebben de gelegenheid aangegrepen om een kleine reünie te houd en Frank in vier dagen Nederland te laten zien: de Rotterdamse haven, Blijdorp, Kinderdijk, tunnels, Amsterdam en meer. Een Afrikaan heeft het in Nederland in januari best koud, maar wat Frank het meeste verbaasde, was dat er in Nederland blanken in de bediening werken.

Hoogtepunten: gorilla’s, nijlpaarden naast je tent en ‘This Is Africa’

Voor de volgende keer: koop gelijk de beste vogelgids, misschien toch maar koeienhoef eten en een vliegtuig kan wel voorrang hebben, maar als een kroonkraanvogel niet aan de kant gaat, heb je toch een probleem (en twee dagen extra vakantie). Maar statistisch gezien kan ons nu de rest van ons leven niets meer gebeuren tijdens het vliegen.

Via Sawadee hebben we een groepsreis gemaakt door Oeganda. De route die we afgelegd hebben was als volgt: Amsterdam – Entebbe – Sipi Falls – Namendwa – Jinja – Murchison Falls – Hoima  - Fort Portal – Kibale – Queen Elizabeth National Park – Ishasa – Bwindi – Lake Bunyoni – Kabale – Entebbe – Amsterdam.

Nadat we in Madagascar en Mexico waren geweest wilden we nu graag groot wild zien. Je weet wel: giraffen, olifanten, leeuwen. Maar goed er zijn meerdere landen in Afrika waar je deze dieren kunt zien en Oeganda is dan niet de meest voor de hand liggende keuze. Zoals gezegd heeft Maaike iets met apen (als afstudeeropdracht een half jaar lang het sociaal gedrag van Bonobo’s bestudeerd, inclusief middagslaapjes) en er leven verschillende soorten in Oeganda (helaas geen Bonobo’s). De trekking naar de gorilla’s was dan ook één van de hoogtepunten van deze reis. Na circa 2,5 uur lopen, klimmen en klauteren, glibberen en glijden (het heet niet voor niets regenwoud) kwamen we aan bij de groep gorilla’s. De dragers bleven achter met onze rugzakken, zodat alleen onze groep (8 personen en gids) bij de familie in de buurt komt. In eerste instantie zagen we alleen een jong mannetje en een vrouwtje en wat verderop lag de silverback. In het uur dat we daar hebben gezeten hebben we verschillende dieren gezien. Ook een aantal kleintjes die aan het spelen waren. Bizar en ongelooflijk mooi om te zien. Iemand die niet gelooft dat apen en mensen dezelfde voorouders hebben, moet hier maar eens een dagje komen kijken.

In Kibale Forest hebben we een trekking naar de chimpansees gedaan. We kregen het idee dat we rondjes liepen om de tijd te vullen, maar uiteindelijk hebben we toch ook echt chimpansees gezien. In de omgeving van de lodges bij Chimp’s Nest hebben we ook nog verschillende soorten colobusapen gezien. De mooiste zijn toch wel de franjeapen met hun lange grote pluizige staart.

Het grote wild waar we naar op zoek waren hebben we ook gezien. Met name in Murchison Falls en Queen Elizabeth National Park. Meestal deden we ‘s ochtends vroeg een gamedrive. Kwamen we rond een uur of twaalf terug op de campsite en vertrokken we rond drie uur voor een tweede gamedrive. De wilddichtheid is hier niet zo hoog als in Kenia of Tanzania, maar des te groter is de ‘beloning’ wanneer je een dier ziet. De Big Five hebben we nog niet volledig af kunnen vinken (niet dat dat het doel van deze reis was). De witte neushoorn hebben we gezien in het Ziwa Rino Sanctuary en de luipaard hebben we gemist, omdat wij graag een gamedrive wilden doen en de rest van de groep een boottocht (met als beloning drie luipaarden).

Onze gids Frank Wataka heeft ook het vogelspot-virus aangewakkerd. Wanneer je ook op alle vogels gaat letten die overal voorkomen, dan is er overal wel iets te zien. Zeker op de locaties waar het nogal eens regent komen veel vogels voor. Deze gebieden heeft Oeganda genoeg. Tegen het einde van de vakantie liepen we met hele lijsten met vogelnamen om af te vinken wat we gezien hebben. Deze reis heeft ervoor gezorgd dat we ook op andere reizen, maar ook in Nederland, meer op vogels zijn gaan letten en de uitgebreide vogelgidsen van oost- en zuidelijk afrika klaar liggen om mee te gaan op reis.

Tijdens deze reis hadden we beiden af en toe het idee dat we hier wel langer wilden blijven en van de natuur en het land wilden genieten. Dat deze wens aan het einde van de vakantie direct uit kwam had niemand kunnen voorspellen. Een van de mooiste vogels van Oeganda, de kroonkraanvogel, gooide tijdens onze start met het vliegtuig roet in het eten. Helaas heeft het koppel het met de dood moeten bekopen. Eén van de kroonkraanvogels is in de motor terecht gekomen, de andere is tegen de romp van het vliegtuig doodgeslagen. Met één motor konden we niet terugvliegen naar Amsterdam, met als gevolg dat we een voorzorgslanding hebben gemaakt. Uiteindelijk hebben we nog 2,5 dag extra in Entebbe mogen verblijven. Maar het gevoel dat we hier nog naar terugwillen/hadden willen blijven is nooit helemaal weggegaan.




Ja, ook wij zitten aan de cookies. Ze helpen ons ergens mee ... Hier klikken, dan ben je van de melding af.