Madagascar

- Wie zijn wij - - Reisverslagen - - Onze auto's - - 'This is Africa' - - Album - - Contact / Links - - Gastenboek - - Voor overlanders/reizigers -

Madagascar (2007)

Niet Kenia, Tanzania of Zuid-Afrika, maar Madagascar is onze eerste kennismaking met Afrika. De Serengeti en de Ngorongorokrater bezoekt iedereen en dat kan altijd nog, maar de natuur in Madagascar gaat snel achteruit. Voor de vorm zoek je informatie over alle mogelijke landen, maar eigenlijk was de keuze vrij snel gemaakt. De rondreis van Sawadee sloot vervolgens het best aan bij wat we zochten. In ruim drie weken hebben we het hele land gezien, inclusief het weinig bezochte noorden. Degene die de aflevering van Dangerous Roads in Madagascar heeft gezien, weet waarom hier zo weinig toeristen komen.

Hoogtepunten: herbegrafenis, de Tsingy, Ranomafana en het geluid van de Indri-Indri (iets met walvissen en Belgische politieauto’s)

Voor de volgende keer: geen carpaccio meer eten en gewoon wel trouwen als je een buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand in de groep hebt.

Madagascar is een bijzonder land in vele opzichten. Wat direct opvalt zijn de verschillende ecosystemen die in het land aanwezig zijn (let op Madagascar is circa 20 keer zo groot als Nederland). We hebben van alles gezien: van tropisch regenwoud tot woestijn en van Tsingy’s tot in Bounty-reclame passende eilanden en stranden. In deze verschillende ecosystemen leven bijzondere dieren, waarvan een groot deel nergens anders ter wereld voorkomt. Een voorbeeld hiervan zijn de lemuren. Dit zijn halfapen waar, tot nu toe, circa 80 verschillende soorten van bekend zijn. De bekendste is waarschijnlijk de ringstaartmaki, welke ook vaak in dierentuinen te zien is. Ook leven er heel verschillende kameleons en gecko’s waarbij het bizar is om te zien dat onze gids, al rijdend in ons busje, aan de achterkant van de stam van een boom een leaf-tailed gecko ziet zitten. Terwijl wij met onze neus er bovenop, nog goed moeten zoeken waar het diertje zit. Ervaring noemen ze dit…

Zoals gezegd hebben we een rondreis gemaakt door Madagascar. De route die we hebben afgelegd was als volgt: Amsterdam - Antananarivo – Perinet – Antsirabe – Ambositra – Ranomafana – Ambalavao – Andringitra – Ranohira (Isalo NP) – Ifaty – Tulear - Antananarivo - Diego Suarez – Montagne d’Ambre – Mahamasina – Ankify – Nosy Be - Antananarivo - Amsterdam.

De herbegrafenis was zoals genoemd een van de hoogtepunten. Dat klinkt heel raar, want een begrafenis is meestal geen feestelijke bijeenkomst. In het geval van de herbegrafenis in Madagascar wel. In Madagascar leven verschillende stammen die elk op hun eigen manier hun voorouders eren. De rijke families hebben stenen graftombes gemaakt waarin de doden in doeken gewikkeld liggen. De arme families begraven hun doden in de grond. Elke 5-7 jaar, afhankelijk van de stam, worden de doden opgegraven of uit hun tombe gehaald. Er wordt een groot feest gegeven waar het hele dorp voor wordt uitgenodigd. In dit geval waren wij als toeristen ook uitgenodigd. Voor deze familie was het de eerste keer dat er toeristen bij waren, wat er voor zorgde dat wij voor hen een net zo’n grote attractie waren als het ritueel van een herbegrafenis voor ons. Wij werden uitgenodigd om deel te nemen aan de maaltijd. Dit was een hele happening op zich, met risico op maag- en darmklachten, maar uiteindelijk bleek dit erg mee te vallen.

Bijzonder om te zien waren de Tsingy’s. Deze bevinden zich met name in het noorden van Madagascar. De Tsingy’s bestaan uit lime-karst steen wat een zeer zacht gesteente is. Door de regen is dit gesteente geërodeerd waardoor uiteindelijk een zeer scherp puntig gesteente overblijft, waarbij je uit moet kijken dat je je niet snijdt. De Tsingy´s vormen een gebergte waar het leven toch niet geheel onmogelijk is. Op sommige plaatsen zie je bomen tussen de rotsen doorkomen, die dan toch weer een plekje hebben gevonden waar voldoende water is om te kunnen groeien. Ook zijn er bepaalde soorten lemuren die in deze omgeving kunnen leven.

Aan het einde van de reis hebben we nog van een aantal dagen rust genoten op het eilandje Nosy Be dat voor de westkust van Madagascar ligt. Hier kwamen we er achter dat het brood dat we af en toe geserveerd kregen bij het ontbijt, speciaal voor de toeristen werd gebakken. We zijn namelijk in de winkels op zoek gegaan naar brood, maar verder dan iets dat op Mariakaakjes lijkt hebben we niet kunnen vinden. Vanaf Nosy Be hebben we nog een excursie gemaakt naar Nosy Komba. De een zei dat dit een domme keuze was, weer een ander dat het best de moeite waard was. Afhankelijk waar je voor komt hebben ze allebei gelijk. Als je de excursie hebt gemaakt om meer lemuren te zien, ja dan kom je er slecht vanaf en had je je geld en tijd beter anders kunnen besteden. De lunch daarentegen, op een mooi Bounty-eiland, was perfect. De locatie was geweldig en het eten, waar de vrouw (moeder) al heel de ochtend in de boot mee bezig was (het snijden en schoonmaken), was echt geweldig. Dat de meningen verdeeld zijn klopt dus wel.




Ja, ook wij zitten aan de cookies. Ze helpen ons ergens mee ... Hier klikken, dan ben je van de melding af.