Lesotho

- Wie zijn wij - - Reisverslagen - - Onze auto's - - 'This is Africa' - - Album - - Contact / Links - - Gastenboek - - Voor overlanders/reizigers -

Lesotho (9-11 t/m 13-11)

Op advies van Uncle John (zie reisverslag Zuid-Afrika deel II) hebben we een andere route gereden naar Lesotho dan we zelf hadden bedacht. In Sterkspruit waren momenteel rellen. In dit weekend konden de mensen zich laten registreren, zodat ze later tijdens de verkiezingen in 2014 mogen stemmen. Een aantal partijen vond dat de mensen zich niet moesten registreren, want ze wilden niet dat de ANC (partij van Nelson Mandela) aan de macht zou komen. Dat verkiezingen juist als doel hebben dat iedereen op de partij mag stemmen waar hij de voorkeur aan geeft, was blijkbaar niet tot deze mensen doorgedrongen. Daarnaast wilden ze een eigen gemeente blijven en niet samengaan met een paar buurdorpen, omdat ze hun eigen voorzieningen wilden hebben. Om hun protest te laten blijken hadden ze hun eigen gemeentehuis al in brand gestoken, maakten ze ‘road blocks’ en staken banden in de fik op de openbare weg. Hoe ze hiermee willen laten zien dat ze zelfstandig kunnen zijn, hebben wij niet begrepen. 

Aangezien onze auto een enigszins politie-achtig uiterlijk heeft, hebben we toch maar voor een alternatieve route gekozen. Op deze alternatieve route hebben we ook kennis gemaakt met potholes: gaten in de weg waar geen asfalt meer is. Ze variëren in diepte tussen de enkele en tientallen centimeters en de oppervlakte kan oplopen tot enkele m2’s. Dat zie je alleen pas vlak voordat je er doorheen rijdt en vereist dus dat je geconcentreerd rijdt. Al hebben we een stevige auto, alles kan kapot. Waarschijnlijk zullen er nog velen volgen, maar bij deze dan toch de vuurdoop!

Uiteindelijk zijn we bij de Van Rooyen’sgate de grens overgegaan. De Zuid-Afrikaanse politieman wilde graag onze auto kopen, maar op ons voorstel dat wij zijn woning zouden gaan gebruiken in ruil voor ons tijdelijke huis, ging hij niet in. Zuid-Afrika uit was vrij simpel: stempels halen en door. Lesotho in was eigenlijk ook niet heel ingewikkeld. Ook daar wilde de vrouw van de stempels onze auto hebben en kregen we pas stempels nadat we uitgelegd hadden dat we echt geen kinderen hadden. Het duurde het langste om de douanier er van te overtuigen dat de Nederlandse kentekenpapieren dezelfde informatie bevatten als de stickers die alle Zuid-Afrikaanse en Lesoothse auto’s op hun voorruit hebben, zoals in het oude Nederlandse systeem.  Toen niemand het begreep en ze niets anders konden bedenken dan vragen waar we naar toe gingen, kregen we onze papieren terug en mochten we verder. Overigens werkte de verwijzing naar het oude kenteken deel III bij de verdere politiecontroles prima.

In Lesotho zijn we op aanraden van Uncle John naar Malealea gereden via de ‘Gate to Paradise ‘. Bij de Malealea Lodge is ook een campsite, waar blijkbaar voornamelijk Europeanen komen, dus de eerste Nederlanders hebben we ook al gesproken. Hier hebben we drie nachten gestaan. Eerst nog maar eens wat klusjes aan de auto gedaan: de zonnepanelen geïnstalleerd en aangesloten (het werkt !!!) en een systeem gemaakt waardoor de tassen met kleding niet uit de koof boven de bestuurder komen zetten bij de eerste de beste drempel.

Ook hebben we nog een mooie wandeling gemaakt naar de Pitseng Canyon en de Rock Pool. De Rock Pool was nu maar een klein poeltje. Het is momenteel erg droog in Lesotho en er is dan ook een groot watertekort. Om er in te komen een lekker stukje lopen, steil naar beneden en uiteraard ook weer omhoog. De schapen doen dit blijkbaar vaker, want die gingen toch een stukje sneller dan wij naar beneden en weer omhoog.

Van Malealea hebben we onze weg vervolgd naar Maseru waar we met name wat praktische zaken hebben gedaan (boodschappen, internet, enz) en tegen de middag zijn we richting Roma gereden. Onderweg wilden we de San rock paintings nog bezoeken bij Ha Baroana. De laatste 6 km waren we weer blij met onze 4x4, want de weg was niet echt egaal te rijden. Halverwege toch nog maar eens gevraagd of we echt in de goede richting reden en ja hoor dat was zo. Er kwamen wel vaker toeristen (bleek bij navraag aan de gids), maar de meesten lieten hun personenauto ergens halverwege staan en kwamen lopen. Het gebrek aan onderhoud aan de weg kwam met name door geldgebrek bij de regering. Dat wordt met name veroorzaakt doordat Lesotho sinds 2012 voor het eerst een meerpartijen-regering heeft, waardoor beslissingen nemen een stuk lastiger is. De regerende partij biedt regelmatig excuses aan aan de oppositie en verkiezingsbeloftes niet kunnen worden nagekomen (waar herkennen we dit toch van?)

Maar goed, we waren op weg naar de rotstekeningen en deze hebben we ook gezien. Een beetje vergelijkbaar met de tekeningen die we een paar jaar geleden hebben gezien in Namibië: gemaakt door de Shaman, wanneer hij in trance was. De Eland is hier een heilig dier en werd alleen geslacht ten behoeve van rituelen. De Eland is dan ook het dier dat het meeste werd afgebeeld, samen met het vijf-potige dier. De laatste daar moesten ze naar op zoek wanneer het lange tijd niet geregend had. Op de terugweg de mooie weg door een stofstorm gereden.

Vanaf Roma hebben we de volgende dag Lesotho weer verlaten via de Caledonspoort. De grensovergang is hier niet meer dan een stempel Lesotho uit en een stempel Zuid-Afrika weer in. Op weg naar het Golden Gate NP!

 

 




Ja, ook wij zitten aan de cookies. Ze helpen ons ergens mee ... Hier klikken, dan ben je van de melding af.